Czy może lepiej jednak umrzeć?

Życie toczy się normalnie. Aż do momentu tragicznego wypadku. Jeśli spojrzeć na to z odpowiednim dystansem, wypadek też jest elementem normalnego życia. W końcu o wypadkach słyszymy praktycznie codziennie. Tak, ale nie są to wypadki z naszym udziałem i nie giną w nich wszyscy nasi najbliżsi. Mia była właśnie ofiarą takiego wypadku. Wszystkie bliskie jej osoby nie żyją, a ona leży na szpitalnym łóżku. Dookoła niej krzątają się lekarze wałcząc o jej życie, ale prawda jest taka, że jeśli sama nie będzie chciała przeżyć, nie będzie walczyć o życie, nie ma najmniejszych szans. Decyzja jest w jej rękach, chociaż w rzeczywistości leży nieprzytomna.
    Dziewczyna będzie musiała zdecydować, czy warto walczyć o życie, które pozbawione będzie wszystkiego, co do tej pory znała i ceniła jako dobre. Czy warto się budzić do życia w takim świecie? Może lepiej sobie umrzeć? To pytanie rozważa wspominając swoje dotychczasowe życie i zastanawiając się nad rzeczami, które były w nim wartościowe i w przyszłości znowu mogą stać się źródłem dobra. Mamy tutaj do czynienia z wyjątkowo dojrzałą pozycją przeznaczoną głównie dla młodzieży.

Jak u Orwella

Korea Północna jest miejscem strasznie zmitologizowanym. Posiadamy o nim bardzo ograniczone informacje, które w dodatku są manipulowane na różne sposoby przez rząd tego państwa. Jeśli ktoś niespecjalnie mądry wybierze się do tego kraju na zorganizowaną przez rząd i obstawioną przez tajniaków wycieczkę, może zobaczyć nawet młodzież jeżdżącą na deskorolkach po parku i porozmawiać z wesołymi, zadowolonymi z życia ludźmi. Trochę gorzej jest, jeśli ktoś zboczy z trasy.
    John Sweeney udał się do Korei Północnej udając uczonego profesora zaproszonego na sympozjum naukowe. Ten wzięty dziennikarz starał się odkryć w ten sposób codzienność Korei Północnej i to, co odkrył, było naprawdę przerażające. Jest to kraj przesiąknięty propagandą w sposób, który dla obywateli wolnego świata jest niewyobrażalny. Nawet Orwell czasami mógłby się poczuć zawstydzony rozmachem, z jakim władze tego autorytarnego państwa przymuszają obywateli do oddawania niemal boskiej czci jego liderom i w jaki sposób wmawiane jest przeciętnemu, niedojadającemu obywatelowi, że Korea Północna to najlepsze miejsce do życia na świecie.

Ile tu faktów, a ile fantazji autora?

Teoretycznie mamy tutaj do czynienia z literaturą faktu. Reporter śledczy, Piotr Pytlakowski, wziął na tapetę tak zwaną polską szkołę szpiegów, czyli do niedawna tajną bazę w Starych Kiejkutach. To podobno tam przetrzymywani byli też porwani przez Amerykanów groźni bojownicy z krajów arabskich. Przede wszystkim ma to być jednak miejsce, gdzie szkolili się agenci specjalni do wykonywania najróżniejszych tajnych operacji. Plotki głosiły, że szkolone tam osoby miały nabywać umiejętności, których nie powstydziliby się bohaterowie filmów akcji. Autor próbuje się dowiedzieć, czy ci ludzie szkolili się tam nawet w potajemnym zabijaniu. Żadną tajemnicą podobno nie było to, że wśród umiejętności absolwentów szkolenia było picie alkoholu w taki sposób, by pozostawać świadomym, czy skuteczne uwodzenie kobiet. Mieli też łamać szyfry, ścigać się samochodami, skutecznie manipulować ludźmi, a najlepsi z nich potrafili podobno blokować ból i byczym samym odporni na tortury. Książkę czyta się znakomicie, ale trudno jest zapomnieć o fakcie, że opiera się ona przede wszystkim na informacjach zasłyszanych.

Historia powstania

Książka „Warszawa 1944. Tragiczne powstanie” autorstwa Richie Alexandry opowiada o jednym z najodważniejszych zrywów narodowych w historii Polski. Powstanie Warszawskie, bo o nim tu mowa, było buntem młodych, który przerodził się w tragedię. To jedna z największych zbrodni na narodzie polskim. Powstanie Warszawskie od początku było źle przygotowane - było romantycznym, spontanicznym zrywem, ale i bohaterską walką o wolność, która pochłonęła krwawe żniwo. Efektem powstania było zrównanie Warszawy z ziemią. Dziś pytania o zasadność powstania są żywe. Publikacja „Warszawa 1944. Tragiczne powstanie” powstała na podstawie zeznań świadków i uczestników walk powstańczych. Autorka wykorzystał również dokumentację m.in. z prywatnych zbiorów prof. Władysława Bartoszewskiego, z archiwów brytyjskich i niemieckich. Spowodowało to, że historia pisana jest z innego punktu widzenia. Nowa perspektywa ukazana była w książce w kontekście działań wojennych na arenie międzynarodowej, błędów polskiego dowództwa i krytycznej oceny postaw aliantów w związku z powstaniem.

Zaczarowani

Książka „Zaczaruj mnie” napisana przez Karolinę Frankowską to literacki debiut  autorki, która stworzyła już postać serialowej prawniczki Agaty Przybysz. W książce „Zaczaruj mnie” opowiada historię Zosi, Bartka i Kaśki. Zosia to świeżo upieczona pani magister psychologii, z masą planów na przyszłość. Ma zapał do pracy i wiarę w to, że może zmieniać świat. Niestety, boleśnie musi zmierzyć się z rzeczywistością i brutalnością świata. Nie może dostać wymarzonej pracy w zawodzie psychoterapeuty, więc zatrudnia się w biurze doradztwa zawodowego.

Recenzje ksiązek obyczajowych na www.ksiazkowe-bestsellery.pl

Nie wiedzie się jej ani w pracy, ani w życiu prywatnym.  Zaklinając rzeczywistość, zapisuje swoje marzenie na karteczce i zakopuje bez ujawniania treści z pomocą przyjaciół ze studiów - Kaśki i Bartka. Wszystkich głównych bohaterów poznajemy, kiedy tłumaczą się policjantowi ze swojej nocnej obecności w parku z butelką wina i saperką. Jednak magiczna sztuczka chyba działa, o czym dowiadujemy się z książki, ponieważ Zosia z dnia na dzień dostaje wiele atrakcyjnych propozycji pracy w swoim zawodzie. To jednak niewinny początek pasma niepowodzeń, kiedy jej świat zaczyna lec w gruzach.

Nocna szkoła

Książka „Wybrani. Niezbędnik nocnej szkoły” napisana przez C.J. Daugherty to pozycja obowiązkowa dla wszystkich uczniów. Jeśli zastanawiasz się, jak przetrwać 10 miesięcy nauki i nie zwariować, ta książka na pewno ci to ułatwi. Lektura pomoże czytelnikowi zaplanować czas podczas roku szkolnego, podpowie, jak się uczyć, rozwiązywać konflikty, być bardziej kreatywnym i zostać w przyszłości milionerem. W książce znajdziesz kultowe cytaty z ulubionej sagi „Wybrani”. Znajdziecie w nim kalendarz, plan lekcji i informacje, które są cenne dla wszystkich uczniów, niezależnie od szczebla edukacji. W oczekiwaniu na czwartą z kolei książkę „Wybranych”, można zapoznać się z prequelem serii  - opowiadanie „Dzień, w którym zgasły światła” . Dowiesz się z niej, jak to się wszystko zaczęło. Gwarantujemy, że rok przeżyty z „Wybranymi” będzie wypełniony samymi sukcesami przybliżającymi cię do upragnionego celu. Będziesz mógł tak zaplanować cały rok szkolny, że nic nie zaskoczy Cię w jego trakcie. Przeżywaj tylko przyjemne przygody z „Wybranymi”.

Niebezpieczne hobby

Himalaizm jest jednym z najniebezpieczniejszych i zarazem bezproduktywnych hobby, jakie stworzył dla siebie znudzony codziennym życiem człowiek. Himalaiści kreują się zazwyczaj na „lodowych wojowników”, którzy prowadzą wielkie bitwy z naturą i własnymi ograniczeniami, zarówno fizycznymi jak i psychicznymi. Rzeczywistość jest bardziej nomen omen przyziemna, ponieważ najczęściej mówimy tutaj o wyprawach zorganizowanych na szlakach, którymi szła już masa ludzi, a do tego są to wyprawy wyposażone w masę zdobyczy technologicznych. Wykorzystanie ich trochę większej ilości znacznie ułatwiłoby dotarcie na szczyty, co dzisiaj jest możliwe dla każdego za odpowiednią opłatą, ale pewnie byłoby mniej adrenaliny.
    Książka opowiada o ofiarach wejścia na Broad Peak, słynnej przed kilkoma laty wspinaczce, w której zginęło dwóch himalaistów. Sami na siebie ściągnęli niebezpieczeństwo, ale mimo wszystko traktujemy całą sprawę jak nieszczęśliwy wypadek. Hugo-Bader stara się w sposób obiektywny odkryć, co się tam naprawdę stało