Fatum i furia - zmysłowe napięcie

Są książki, które czytając, uświadamiamy sobie, że życie nie wszędzie jest różowe. Które poruszają problemy globalne, o których tak wielu z nas nie ma pojęcia. I ta książka taka właśnie jest. Przenosi nas w zupełnie inny świat. Z jednej strony świat tak bardzo nam daleki, a z drugiej strony tak bardzo bliski.

Głód. To właśnie on wydaje się być głównym bohaterem. Jednak tych bohaterów jest znacznie więcej. To trzy miliony ludzi, którzy rocznie umierają na całym świecie właśnie dlatego, że go doświadczyli. A my. My żyjemy jakby w zupełnie innych realiach. Mówimy, że mało zarabiamy. Że często nie stać nas na to, czego byśmy chcieli. A jednak, stając w konfrontacji z problemem głodu- zaczynamy zdawać sobie sprawę z tego, że tak naprawdę mamy wiele. Że nie brakuje nam chleba i wody. A  to szczyt marzeń dla milionów ludzi na całym świecie.

Książka należy do gatunku reportażu. I jak na doskonały reportaż przystało, zabiera czytelnika w centrum wydarzeń. Są one dramatyczne i w wielu momentach bardzo trudne. Ale takie reportaże są potrzebne. Ukazują problemy, o których zbyt często i zbyt „głośno” się milczy. Problemy, do których trzeba przyznać się. I z którymi każdy sam może w jakiś sposób walczyć.

Literacka śnieżyca w dobie terroryzmu

Książka jest próbą analizy i zrozumienia zagadnienia współczesnego terroryzmu. Autor, turecki
laureat Nagrody Nobla, stara się przyjrzeć zjawisku. Analizuje je i bada, co ma doprowadzić go do jego poznania. Oczywiście, wszystko ubrane w ciekawą fabułę i wyrażone w prawdziwie artystyczny literacki sposób. Książka jest niezwykle ciekawa i przyjemna do czytania, dzięki pięknym konstrukcjom językowym, choć treść jej bywa chwilami niezwykle trudna.

Opowiada ona o tureckim poecie, który po wielu latach życia w Niemczech na emigracji, wraca do ojczyzny na pogrzeb swojej matki. Jest to początek jego trudnej i pasjonującej drogi do poznania islamskiego świata. W miasteczku dochodzi do fali samobójstw młodych kobiet, którym zabroniono noszenia typowych islamskich szat, a potężna nawałnica odcina tę mieścinę od reszty świata. Wówczas to staje się ona sceną prawdziwie dramatycznych wydarzeń, których aktywnym uczestnikiem i jednocześnie obserwatorem jest sam poeta.

Niezwykła i bardzo trzymająca w napięciu. Nie jest jednak łatwa i lekka. Mimo to, warto poświęcić jej swój czas, bo dzięki temu można wzbogacić swoje spojrzenie na świat.

Girl online w trasie! Hit!

Zoe Sugg to dwudziestoparoletnia vlogerka i blogerka, która specjalizowała się w temacie mody ale zdecydowała się pójść również w nieco innym kierunku i przygotowała książkę Gril Online, która opowiada historię młodej dziewczyny oraz jej chłopaka, który jest gwiazdą muzyki. Teraz do ręki dostajemy drugą cześć tej książki Gril Online. W trasie.

 Jest to jakby kontynuacja wcześniej przygotowywanych przez autorkę przygód. Można oczekiwać, że książka ma trafić na ten sam grunt co wcześniej, a więc do młodych czytelników, którzy starają się sięgać po książki opowiadające o ludziach w podobnym wieku. Jeśli chodzi o Gril Online. W trasie, to nowa książka, która kontynuuje wątek Penny, która jest główną bohaterką i ma ze swoim chłopakiem wyjechać w trasę koncertową. Z jednej strony cieszy się z tego ponieważ spędzi z nim więcej czasu, z drugiej ma obawy czy takie życie w trasie będzie jej odpowiadać. Już przed wyjazdem wie, że będzie tęsknić, za tymi którzy są jej bliscy a także za swoim blogiem Gril Online, którego prowadzenie daje jej wiele satysfakcji.

 Dla młodych sama książka jest naprawdę dobrą propozycją. Napisana ciekawym językiem, powinna dawać wiele satysfakcji w trakcie czytania w związku z tym spokojnie można ją polecać. Natomiast co do jej oceny to każdy musi sam przeczytać i ocenić jak odpowiada mu styl młodej autorki.

Paryż - moja miłość

Paulina Crepy-Wnuk przygotowuje dla nas książkę o charakterze obyczajowym, która dołącza do masy książek w takiej formie i trudno przypuszczać, by mogła na tym rynku zbudować sobie jakaś wyjątkową pozycję. Mój Paryż, moja miłość to książka, która przedstawia historię młodej Polki, która opuszcza ojczyznę i przeprowadza się do Paryża wiążąc swoje życie właśnie z tym miastem. Tam przez kilkanaście lat pobytu całkowicie się zmienia i przestaje być dziewczyną a staje się dorosłą kobietą. I to właśnie w książce dostajemy ciekawą opowieść o tym jak zmieniło się jej życie i jak udało się jej dorosnąć w Paryżu. To na pewno najciekawsze wątki całej tej książki ale ogólnie historia jest ciekawa i jest w stanie wzbudzić zainteresowanie. Masa książek obyczajowych o podobnej formie jest jednak takim czynnikiem, który prawdopodobnie sprawi, że tej książce raczej będzie się trudno przebić, dlatego nie powinniśmy oczekiwać, że stanie się ona jakimś wielkim hitem literackim. Raczej powinna się utrzymać w gronie średnich książek, które bardzo często gubią się w gąszczu różnych innych literackich propozycji. Dlatego Paulina Crepy-Wnuk może tak naprawdę przez wielu czytelników nie być w ogóle zauważoną na naszym rynku.

Bieg po życie

Wielokrotnie los pokazuje nam, że wszystko jest przewrotne i może się niesamowicie zmieniać. Doskonałym tego przykładem będzie Lopez Lomong, który urodził się w ogarniętym wojną Sudanie i wydawało się, że jego perspektywy na normalne życie są praktycznie żadne.

W wieku 6 lat trafił do obozu szkoleniowego dla wojska, był odseparowany od rodziny. Udało mu się uciec i tak jego drogi doprowadziły go do Ameryki, do której dostał się jako legalny emigrant pisząc list o swojej życiowej historii. To już wydaje się wspaniałe ponieważ z wojny wyrwał się do normalnego świata, ale to finał tej historii jest jeszcze wspanialszy. Lomong został bowiem olimpijczykiem i sportowcem, który staje na największych światowych arenach w biegach średnio i długodystansowych. Swoją historię opowiada w książce Bieg po życie. Z Piekła Sudanu na olimpijskie areny.

 To na pewno doskonała książka dla tych osób, którym nieco brakuje motywacji i potrzebują dla siebie trochę więcej siły wewnętrznej. Ta książka może im pokazać, że naprawdę warto marzyć i te marzenia mogą się spełnić zmieniając nasze życie.

Zabierz ją na WAKACJE

Nina Majewska-Brown stara się przygotować doskonałe książki o charakterze obyczajowym. Obecnie jak się okazuje mamy bardzo wiele różnych autorów książek, jednak tak naprawdę mało jest takich osób, które są w stanie zainteresować książką ogólne grono czytelników. W tym momencie książka Wakacje jest kolejnym takim tytułem, który doskonale wpisuje się książki obyczajowe, które doskonale się czyta i dają one czytelnikom bardzo wiele przyjemności. Jeśli szukacie jakieś interesującej książki na wolne wieczory to prawdopodobnie właśnie Wakacje to ciekawa książka. Nie jest to typowy romans i dzięki temu taka książka będzie w stanie wzbudzić Wasze większe zainteresowanie nawet jeśli nie lubicie wątków romansowych. Szukając dla siebie dobrej książki na pewno możecie bez obaw decydować się właśnie na tą pozycję. Każdy czytelnik, który sięgnie po książkę Niny Majewskiej - Brown dostanie do ręki książkę, której czytanie powinno mu sprawić wiele przyjemności.

W tym momencie jednak poszukiwanie dobrej książki obyczajowej to jakby szukanie igły w stogu siana ponieważ w księgarniach znajdziemy masę różnorakich książek i znalezienie tam czegoś na dobrym poziomie może się okazać bardzo trudne i dlatego warto sięgnąć po sprawdzony tytuł od Niny Majewskiej-Brown.

Sposób na udane małżeństwo

W kręgach literackich mówi się, że nikt nie potrafi pisać o miłości tak, jak Taylor Jenkiens Reid. Jest to oczywiście zupełnie subiektywny pogląd, ale nie można odmówić mu podstaw. Po raz kolejny bowiem w nasze ręce trafia historia, która tak naprawdę rozgrywa się głównie na poziomie uczuć.
    Poznajemy małżeństwo. Nie młode, ale jeszcze nie z jakimś znowu wielkim stażem. Poznali się jedenaście lat temu i zakochali się w sobie bez pamięci. Wszystko układało się idealnie przez dwa lata, aż do wielkiej kłótni. Ludzie się kłócą. Bywa. Trzy lata później byli już małżeństwem. W końcu chyba nie ma dwojga zakochanych w sobie ludzi, którzy czasami się nie kłócą.
    Sęk w tym, że obecnie kłótnia to w zasadzie jedyny rodzaj interakcji pomiędzy małżonkami. Powoli zamieniają nawzajem swoje życie w piekło. Mogą się albo rozstać, albo spróbować czegoś niekonwencjonalnego.
    Pomysł wydaje się z pozoru niedorzeczny. Przestali się nawzajem doceniać, więc postanowili zrobić sobie przerwę. Taką na poważnie. W ciągu najbliższego roku nie mają prawa się między sobą kontaktować, w żaden sposób, i przez ten czas będą żyli jako osoby zupełnie wolne, tak jakby nigdy się nie spotkali. Wolno im wszystko, a po roku wrócą do siebie i zdecydują co dalej.

Życie wśród Świadków Jehowy

Świadkowie Jehowy mają w naszym kraju raczej złą opinię. Przekonał się o tym autor książki, Robert Rient, który urodził się w rodzinie należącej do tej wiary. Jego młode życie nie było łatwe, ponieważ czuł wykluczenie z grupy rówieśniczej i ogólnie z całego społeczeństwa. Wiedział, że jest inny, zachowywał się inaczej i był inaczej traktowany. Było to pierwsze wykluczenie, które opisuje w swojej książce.
    Drugie wykluczenie było być może nawet bardziej nieprzyjemne, ponieważ było dwutorowe. Po pierwsze, wykluczony został z własnej wspólnoty, a po drugie, sam czuł się jak trędowaty we własnych oczach. Związane to było z faktem, że naturalne koleje życia, miłość, przyjaźń i umiłowanie od literatury, zaczynały go coraz bardziej odciągać od zboru. Świadkowie Jehowy posiadają wiele klasycznych cech sekty, czego przejawem jest między innymi to, że wszystkich poza nią widzą  może nie jako ludzi gorszych, ale po prostu błądzących. Kiedy jednak ktoś, kto zna drogę, zbacza z niej dobrowolnie, staje się osobą zwyczajnie złą. I takim kimś stał się właśnie Łukasz, główny bohater książki Roberta Riena pokazujący prawdziwe przeżycia na swoim fikcyjnym przykładzie, przy okazji pokazując prawdy wiary Świadków Jehowy.

Z wielkiego miasta na głęboką prowincję

Ronnie Miller jest typową dziewczyną z wielkiego miasta, konkretnie z Nowego Jorku. Ma zaledwie siedemnaście lat. Przed trzema laty jej rodzina została rozbita, kiedy ojciec odrzucił życie wielkomiejskie, nie chciał kontynuować kariery i przeniósł się do małego miasteczka na głębokiej prowincji. Jest tam prostym pianistą i działa w komitecie budowy miejscowego kościoła. Ronnie wini go za rozpad całej rodziny i nie chce mieć z nim nic wspólnego. Nie utrzymują żadnych kontaktów, nawet nie rozmawiają ze sobą. Aż do czasu. Przychodzi lato i matka wysyła Ronnie razem z jej młodszym bratem na wakacje do ojca. Zapowiada się, że będzie to czas wyrwany z jej życiorysu. Co można robić w takim prowincjonalnym miejscu? Nie ma tam przyjaciół, nie ma nocnego życia, nie ma modnych sklepów. Najgorsze jeszcze przed nią? Zobaczymy. Małe miasteczka też mają swój urok, chociaż trzeba go odkrywać, ponieważ nie jest on aż tak oczywisty, jak mogłoby się wydawać. Podkreślmy, że bynajmniej nie jest to książka tylko dla młodzieży.

W szponach nałogu

Debiut literacki Małgorzaty Halber to książka mocna i bezkompromisowa. Łatwo jest czytać ją jako zakamuflowaną autobiografię dziennikarki zastanawiając się nad tym, ile w niej prawdy, a ile fikcji, kto występuje pod pseudonimem i czyje spotkanie jest właśnie opisywane, trudno jednak nie oprzeć się wrażeniu, że mamy do czynienia z powieścią, która nie zasługuje na to, aby traktować ją w tak małostkowy sposób. To przecież przede wszystkim historia nałogu, jego akceptacji i niezgody na to, co za sobą niesie i właśnie na tym polega jej największa wartość.
Główną bohaterką powieści „Najgorszy człowiek na świecie” jest Krystyna – znakomita dziennikarka, królowa imprez i pani życia. Jej własne życie może być powodem do zazdrości, Kryśka już teraz ma bowiem wszystko, a wiele wskazuje na to, że będzie miała jeszcze więcej. Sama bohaterka wcale nie jest jednak przekonana o tym, że ma powody do tak dużego zadowolenia, wie bowiem, jak niebezpieczna jest gra, do której przystąpiła. Cały czas występuje pod maską, a jej utrzymanie jest możliwe tylko dzięki alkoholowi oraz narkotykom. W pewnym momencie nadchodzi czas, aby postawić granice nałogowi i to właśnie droga do ozdrowienia jest motywem przewodnim tej powieści.

Opowieść o nauczycielu i sensie wiary w człowieka

Film „Carte Blanche” to swego rodzaju fenomen nasze kinematografii. Jest pełen ciepła i optymistyczny. Nie potrzebuje ukrytych znaczeń i zakamuflowanych przesłań, bo opowiada uniwersalną historię i opowiada ją w sposób naprawdę wciągających. Dodatkowo, mamy do czynienia z filmem opartym na faktach, co nie może nie podnosić naszej wiary w ludzi, którzy, jeśli tylko chcą, potrafią zachowywać się naprawdę profesjonalnie. Teraz do naszych rąk oddawana jest książka pod tym samym tytułem. Jest miłą niespodzianką dla osób, które już widziały film, chciałyby na nowo jednak przeżyć historię Kacpra i jego uczniów. Może być jednak przeczytana także przez tych, którzy filmu nie widzieli, pełna ciepła i wzruszeń historia zasługuje bowiem na to, aby ją poznać.
Kacper to stary kawaler, który mieszka z matką i uczy historii w pobliskim liceum. Lubiany przez uczniów nie może utrzymywać, że jego życie osobiste jest szczególnie udane, nie narzeka jednak. I nagle wszystko się zmienia. Wypadek samochodowy przyspiesza proces utraty wzroku, postępująca depresja Kacpra idzie jednak w parze z odrodzeniem. W jego życiu pojawia się nie tylko kobieta, ale i mocne postanowienie, że poprowadzi swoich uczniów do matury. Za wszelką cenę.

W krainie miłości

Książka pt.: „Małżeńska fuzja” autorstwa Jennifer Probst została wydana w 2014 roku. Opowiada ona historię pięknej i chłodnej, spełnionej zawodowo Julietty Conte. Jest to kobieta sukcesu, prezes doskonale funkcjonującej firmy La Dolce Familglia. Jej całe życie to praca i na niej skupia całą swoją energię. Romantyczne randki zakończone uniesieniami w sypialni uznaje za przereklamowane i nudne.
Julietta Conte poznaje w końcu Sawyera Wellsa - bardzo bogatego, przedsiębiorczego mężczyznę po przejściach. Jest smakoszem kobiet i chętnie z nimi romansuje. O miłości jednak nie myśli i nie wierzy we wzniosłe uczucia. Prowadzi własne przedsiębiorstwo, które ma połączyć się z firmą La Dolce Familglia. Korzystną fuzję na polu biznesowym dopełnia wymuszone małżeństwo z rozsądku pomiędzy Juleittą a Sawyerem. Przyjaciele i rodzina wciąż komplikują im życie, mówiąc o miłości i dzieciach. Czy jednak w takim związku w ogóle jest miejsce na takie wzniosłe uczucia? Seks to stanowczo zbyt mało, aby zbudować trwałą relację.

Kryminał w białostockich realiach

Katarzyna Bonda, która ma spore szanse na przejęcie po nieżyjącej już Joannie Chmielewskiej zaszczytnego tytułu „Królowej polskiego kryminału” po raz kolejny napisała książkę, którą dobrze się czyta i przy której można zapomnieć o przemijającym czasie. Taka właśnie jest „Florystka” zasługująca na zainteresowanie nie tylko ze strony miłośników kryminałów, które są osadzone w polskich realiach.
Głównym bohaterem książki jest Hubert Meyer. Jeszcze nie tak dawno pracował jako profiler w policji, popełniony przez niego błąd sprawił jednak, że zrezygnował z służby. Wiele wskazuje jednak na to, że w najbliższym czasie nie będzie mu dane odpocząć od śledztwa, przyjaciel prosi go bowiem o pomoc, a Hubert nie może odmówić. Trudno się temu dziwić, skoro problem jest poważny i dotyczy zaginięcia dziewięcioletniej Zosi. Miasto jeszcze huczy o niewyjaśnionej sprawie zabójstwa jedenastoletniego chłopca, nowe zaginięcie wywołuje więc lawinę spekulacji. Kluczem do rozwiązania zagadki wydaje się być postać znanej florystki, matki zamordowanego chłopca, a Hubert i towarzysząca mu Lena muszą liczyć się z wieloma przeszkodami, w tym i z tymi, które czyni im sama białostocka policja. Determinacja profilera ma jednak szansę przynieść oczekiwane rezultaty.

Harlequin 2.0

Bardzo popularne przed laty książki z serii Harlequin były delikatnymi erotykami, którymi w wolnych chwilach zaczytywały się pani domu. Dzisiaj jest już jednak moda na zupełnie inne postaci, konkretnie na silne, wyemancypowane i kontrolujące wszystko, co się tylko da kontrolować, kobiety biznesu. Taka jest też Rylee, bohaterka „Namiętności silniejszej niż ból”. Spotyka na swojej drodze mężczyznę typowego dla wyobrażeń nowej fali feminizmu, czyli dużego chłopca o potężnym ego. No i oczywiście wspaniałej muskulaturze. On zalicza takie kobiety jak Rylee niczym dla sportu. Ona się mu nie da. Jest silna. A jednak… Dopada ich namiętność, która oczywiście w książce opisywana jest w sposób nader obrazowy, które spowoduje, że ona straci kontrolę nad swoim życiem, a jego nabrzmiałe do granic możliwości ego będzie się musiało zmierzyć z zupełnie nowymi doświadczeniami oraz przeżyciami. Czy jest szansa, by ich związek wyrósł poza ramy cielesności i by tak naprawdę w ogóle zaczął być prawdziwym związkiem?

3 kryminały na raz

Współczesne kryminały bardzo często przypominają znane nam tasiemce, w których bohater skacze od zbrodni do zbrodni i nieraz rodzi się na nowo na pierwszej stronie każdej kolejnej książki. Czasami coś pamięta z poprzednich spraw, czasami zupełnie nic. Prokurator Teodor Szacki jest zupełnie inną postacią. W każdym kolejnym tomie poznajemy go coraz bardziej i odnosimy wrażenie, że on sam siebie też coraz lepiej poznaje. Jest to potężne odczucie, ponieważ za każdym razem, kiedy śledzimy jego przygody, są one umiejscowione w znanych nam miastach. Najpierw jest to ponura Warszawa przygnębiająca swoją bezduszną wielkością, potem jest to straszny Sandomierz, w którym dzieją się trudne do opisania rzeczy, by wreszcie historia przeniosła nas do Olsztyna, najgorszego ze wszystkich, gdzie Szacki będzie musiał podjąć ostateczną ,tragiczną decyzję. Trzeci tom kończy historię najbardziej znanego bohatera polskiego kryminału naszych czasów i chociaż trochę szkoda, zamkniecie historii, jego moc, jest tego warte.

Na wschód z Andrzejem Stasiukiem

Na co dzień jesteśmy zapatrzeni przede wszystkim na zachód. Interesuje nas, co się dzieje w wielkim świecie, często staramy się być tacy, jak oni, dążymy do tych samych standardów. Oczywiście nasz kraj obecnie przechodzi proces szybkiej regresji cywilizacyjnej i putinizacji na wschodnie wzorce za sprawą zmian na najwyższych urzędach państwowych. Daleko nam jednak do wschodu, jaki opisuje Stasiuk. Dla niego wschód to raczej cała koncepcja mentalna, coś nawet jeszcze szerszego, od koncepcji cywilizacyjnej nie jest w stanie zrozumieć jej człowiek, który nigdy na wschodzie nie był. Autor książki właśnie wraca z kolejnej swojej podróży, którą zaczął na rodzinnym Podlasiu, małym wschodzie, a potem już tylko zagłębiał się dalej w bezkresne stepy, gdzie człowiek nie czuje się panem świata, jak w naszych zachodnich miastach, ale małą, nic nie znaczącą drobiną we wszechświecie. Jego wojaże nie zatrzymują się bynajmniej na naszych bliższych sąsiadach. Te same tęsknoty, ten sam strach i ta sama pustka tylko się powiększają, kiedy z Ukrainy przejeżdża do Rosji, by trafić do Mongolii i wreszcie do Chin. Z każdym krokiem wschód staje się coraz mniej swojski i przekształca się w twór zupełnie dla nas obcy, dziwny, ale równocześnie intuicyjnie znajomy.

Gdzie jest Amy?

Piąta rocznica ślubu małżeństwa, które z pozoru jest niemal idealne. Pożycie Nicka i Amy wydaje się znakomite, a decyzja o spędzeniu tej ważnej rocznicy w zaciszu ich domu nad Missisipi wydaje się być jak najbardziej sensowna. O poranku kobiety nie można jednak nigdzie odnaleźć.
    W takich sytuacjach pierwsze podejrzenia zawsze padająca małżonka i nie inaczej jest w tym przypadku. Sprawie pikanterii dodaje fakt, że Nick zachowuje się w sposób nieprzewidywalny i w wielu momentach dziwny. Widać po nim, że jest przepełniony goryczą i bywa wybuchowy, ale czy to oznacza, że Amy została zamordowana właśnie przez niego? I czy w ogóle została zamordowana? Jej ciało nie zostaje odnalezione.
    W sprawę włącza się siostra Nicka starająca się pomóc mu w udowodnieniu swojej niewinności. Jest to trudne zadanie, ponieważ w oczach wszystkich jest on winny, a pojawiające się nowe informacje wskazują, że małżeństwo wcale nie układało się tak dobrze, jak wszyscy się tego spodziewali. W całej historii jest jakieś drugie dno i z każdym kolejnym krokiem śledczych odkrywane są nowe rzeczy i zaczyna narastać napięcie. Autorce trzeba oddać, że zarządza nim świetnie.

Zaczarowani

Książka „Zaczaruj mnie” napisana przez Karolinę Frankowską to literacki debiut  autorki, która stworzyła już postać serialowej prawniczki Agaty Przybysz. W książce „Zaczaruj mnie” opowiada historię Zosi, Bartka i Kaśki. Zosia to świeżo upieczona pani magister psychologii, z masą planów na przyszłość. Ma zapał do pracy i wiarę w to, że może zmieniać świat. Niestety, boleśnie musi zmierzyć się z rzeczywistością i brutalnością świata. Nie może dostać wymarzonej pracy w zawodzie psychoterapeuty, więc zatrudnia się w biurze doradztwa zawodowego.

Recenzje ksiązek obyczajowych na www.ksiazkowe-bestsellery.pl

Nie wiedzie się jej ani w pracy, ani w życiu prywatnym.  Zaklinając rzeczywistość, zapisuje swoje marzenie na karteczce i zakopuje bez ujawniania treści z pomocą przyjaciół ze studiów - Kaśki i Bartka. Wszystkich głównych bohaterów poznajemy, kiedy tłumaczą się policjantowi ze swojej nocnej obecności w parku z butelką wina i saperką. Jednak magiczna sztuczka chyba działa, o czym dowiadujemy się z książki, ponieważ Zosia z dnia na dzień dostaje wiele atrakcyjnych propozycji pracy w swoim zawodzie. To jednak niewinny początek pasma niepowodzeń, kiedy jej świat zaczyna lec w gruzach.

Ekshibicjonistyczne odchudzanie

Książki o odchudzaniu zazwyczaj mają charakter poradnika, w którym szczupła obecnie osóbka, a najczęściej szczupła i wysportowana całe życie, opowiada radośnie, w jaki sposób stracić zbędne kilogramy nadwagi i się tym cieszyć. Gubienie kilogramów jest łatwe, proste i przyjemne, wystarczy jedna decyzja i tak naprawdę dieta to zabawa. O, zobaczcie tutaj, jakie fajne przepisy mamy w książce!

Biografia i dokument na www.ksiazkowe-bestsellery.pl

    To znaczny, w innych książkach. Śmierć grubej Berty jest zapisem dwudziestu lat walki z nadwagą. I jest to walka na noże, pełna nieprzyjemnych sytuacji, wstydu i stanów depresyjnych. Autorka pisze o sobie, pisze o realnym człowieku, który wcale się nie cieszy, że trzeba podjąć bardzo nieprzyjemny przecież wysiłek. Mimo wszystko, w książce docieramy do szczęśliwego zakończenia. Jest to naprawdę mocny przekaz, ponieważ droga do odpowiedniej sylwetki nie wiedzie bynajmniej przez baśniową krainę kolorowych kanapeczek i beztroskich zabaw na siłowni. Prowadzi ona przez pot i łzy, których autorka nie zamierza się wstydzić.

Zbiegi okoliczności nie istnieją

Rok 1993. Ginie rodzeństwo. Policja uznaje całą sprawę za wypadek. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że mamy do czynienia z dwoma osobnymi, na pierwszy rzut oka nie związanymi z sobą wypadkami, które rozgrywają się praktycznie w tym samym czasie. Na dwadzieścia lat wszyscy przechodzą do porządku dziennego nad tym zbiegiem okoliczności.
    Rok 2013. Do miasta powraca psycholog policyjny, profilerka, Szasza Załuska. Przychodzi do niej mężczyzna, który jest przekonany o tym, że współwłaściciel jego klubu nocnego chce go zabić. Kobieta nie chce się mieszać w całą sytuację, ponieważ potencjalny morderca to znana osoba, autor wielkiego hitu sprzed lat. Cała sprawa nie wydaje się być zbyt sensowna.
    Sytuacja zmienia się diametralnie, kiedy dochodzi do strzelaniny i mężczyzna ginie. Okazuje się, że miał on jakiś związek ze śmiercią rodzeństwa sprzed lat i najprawdopodobniej znał zabójców. Ślad mogący wyjaśnić zbrodnię znajduje się pod nosem wszystkich, bo w piosence, która była wielkim przebojem.